Sycylia 2001
Sycylia to wyjątkowo barwne miejsce, gdzie urosnąć może wszystko i wszędzie, a melanż aromatów tworzony przez matkę naturę jest tu niesamowity
Dotarłem w miejsce, w którym przed laty marzono o tym, by uprawiać herbatę na szeroką skalę- piękną acz niebezpieczną Sycylię. Jest to największa i najbardziej zaludniona wyspa na Morzu Śródziemnym, położona trzy kilometry od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją jedynie wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspa słońca, kolebka europejskiej kultury i spichlerz Włoch, przyciąga gorącym temperamentem mieszkańców, olśniewa kolorami krajobrazów, morza i potraw. Mieści się na niej intrygujący turystów i niebezpieczny, bo ciągle aktywny wulkan Etna. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów ludzi. Uprawia się tam zboże, rośliny strączkowe, cytrusy, winorośle oraz oliwki. Na wyspie znajduje się sześćdziesiąt pięć rezerwatów przyrody i trzy parki narodowe. Dzika przyroda, z pięknymi gajami oliwnymi, malowniczym wyżynnym i górzystym krajobrazem oraz plantacjami cytrusów, których zapach unosi się w powietrzu sprawiły, że czułem się tam naprawdę wspaniale. Do tego śródziemnomorski klimat, rozpieszczające podniebienie przysmaki włoskiej kuchni i uśmiechy mieszkańców utwierdzały mnie w przekonaniu, że to kraina do której jeszcze powrócę. Szczególnie, że odkryłem tam fantastyczny świat herbaty.
Zbocza Ety. By móc tworzyć, trzeba poznać, doświadczyć sił, które są w stanie zmienić wszystko na swej drodze.